σύννεφα στη λισαβώνα ::

lisavonaΚι άλλο παράξενο βράδι. Στην πραγματικότητα τίποτα παράξενο. Εσύ όπως πάντα μπροστά στον υπολογιστή, λίγο χαζεύεις τα νέα, λίγο απαντάς φευγαλέα σε κάνα δυο μηνύματα που δήθεν έφτασαν από ενδιαφέρον για τις μέρες σου στη Λισαβώνα, λίγο κοιτάς από το παράθυρο, όλα από λίγο. Στο ποτήρι έχει μείνει λίγο ουίσκι. Παράξενο βράδι απόψε. Το μοντέλο δεν σου βγαίνει με τίποτα. Δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί κολλάει το πρόγραμμα. Δεν τρέχει όσες αλλαγές κι αν έχεις προσπαθήσει από το πρωί. Πίνεις την τελευταία γουλιά. Το ποτό έχει ζεσταθεί από ώρα δίπλα σε δυο λάπτοπ κι η γεύση του σου προκαλεί τώρα πια αηδία. Τραβάς την καρέκλα να σηκωθείς. Παίρνεις το ποτήρι και το ξαναγεμίζεις. Κάτι σου λέει πως η νύχτα απόψε θα τραβήξει…

Επιστρέφεις με το ποτήρι στα χείλη και το ακουμπάς δίπλα στο κινητό σου. Πιάνεις το κινητό και τσεκάρεις για μηνύματα. Τίποτα. Δεν περιμένεις κάτι άλλωστε από τους ελάχιστους ανθρώπους που γνωρίζουν τον νέο σου αριθμό. Η ώρα σχεδόν τρεις – Ελλάδος πέντε. Θυμάσαι μερικά emails σε εκκρεμότητα και προτού ξεκινήσεις με νέες δοκιμές θέλεις να απαλλαγείς από την υποχρέωση της απάντησης. Στα εισερχόμενα προστίθεται ακόμη ένα. Η υποχρέωση θα βαρύνει το βράδι σου ακόμη πιο πολύ…

Πώς θα περάσεις τα Χριστούγεννα;

Πάλι εκείνη. Πάλι δεν θα απαντήσεις. Δεν θα της πεις ποτέ πως φέτος θα μείνεις μόνος. Θα μείνεις μόνος από επιλογή – αφού δεν μπορείς να είσαι μαζί της, τι φαντάζεται;  Κλείνεις το κινητό κι ανοίγεις το παράθυρο. Η πόλη μοιάζει να κοιμάται, κατάφωτη… Θυμάσαι τα βράδια στη Γκρενόμπλ. Τα μαλλιά της. Τη ζέσταιναν. Της έκανες αέρα και γελούσε. Τώρα φαντάζεσαι τα μαύρα της μαλλιά σαν φίδια να σε ζώνουν στον λαιμό και νιώθεις να πνίγεσαι. Στη Λισαβώνα έχει ζέστη ως τον Οκτώβρη, της έλεγες. Κι εκείνη επέμενε πως δεν μπορεί να αποχωριστεί τις Άλπεις. Χειμώνα θα είχε στην καρδιά, οπουδήποτε, σκέφτεσαι… Νιώθεις να θυμώνεις ακόμη μια φορά. Κοιτάς το ρολόι, τέσσερις και μισή ώρα Ζυρίχης. Επιστρέφεις στο γραφείο σου.

Διαγραφή μηνύματος.

Η νύχτα απόψε θα τραβήξει…

Αλήθεια, πόσο σε ενδιαφέρει πότε θα έρθουν τα σύννεφα στη Λισαβώνα, όταν δεν μπορείς να διώξεις τα σύννεφα από τη δική σου καρδιά και τις βροχές απ’ τα δικά της μάτια; Πάρε τρία λεπτά και σκέψου… Τρία λεπτά  είναι πιο πολύς χρόνος από όσο χρειάζεται να τρέξει το υπερπρόγραμμά σου. Εσύ δεν είσαι υπεράνθρωπος, γι’ αυτό πάρε τρία λεπτά και τέσσερα, αν θέλεις. Μετά από τόσα χρόνια θα έπρεπε να χρειάζεσαι κάτι λιγότερο από μείον τρία δευτερόλεπτα, για να την κάνεις να χαμογελάσει, για λίγο μόνο, μα που θα της αρκεί για το υπόλοιπο της μέρας… Πόσο σε ενδιαφέρει η εμπρόθεσμη παράδοση του αλγόριθμου, όταν είσαι τόσο εκπρόθεσμος στην έκκληση για μια καλή κουβέντα, που όμως την είχες έτοιμη προτού σου ζητηθεί. Σκέψου κι άλλα, μπορείς. Σκέψου πώς θα την κάνεις να σε μισήσει ακόμη περισσότερο. Χρόνια το προσπαθείς κι αποτυγχάνεις. Η μοναδική σου αποτυχία είναι η επιτυχία σου, παραδόξως, με άλλο πρόσωπο. Είσαι άραγε τόσο δειλός ή τόσο αποτυχημένος; Τόσο μισάνθρωπος; Αποκλείεται… Χρόνια τη χρησιμοποιείς σαν πλατφόρμα δοκιμών, χρόνια σου επιβεβαιώνει πως είναι σαν το υπερμηχάνημα που της ανέλυες στη Γκρενόμπλ. Θα λειτουργεί καιρό, όμως όχι για τα δικά σου προγράμματα. Θα είναι συμβατή,  μα η κάρτα σου δεν θα σε βάζει ποτέ στον θάλαμο και το cluster θα σου μπλοκάρει την πρόσβαση. Ο προγραμματισμός που της υπέβαλες ο ίδιος σου χακάρει το πιν. No way in. Σε φοβάται πια. Και σε λυπάται.

Ο αλγόριθμος θα τρέξει αύριο. Τα σύννεφα θα έρθουν στη Λισαβώνα σε 2 μέρες. Θα έχουν φύγει μες στις επόμενες 3. Απ’ την καρδιά σου πες μου πότε. Κι από το βλέμμα σου.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: