Mιλώντας με τοίχους :: Bruxelles

Το να μιλάς στον τοίχο c’est ne pas un probleme… Συμβαίνει. Να περιμένεις, όμως, και απάντηση, είναι ίσως ανησυχητικό! Αυτό βέβαια πίστευα ως την πρώτη φορά που βρέθηκα στις Βρυξέλλες, ως την πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως… c’est vrai, και οι τοίχοι μιλάνε!

IMG_1621

Βρυξέλλες, 15.02.2011

Φτάνοντας από τη γειτονική γαλλική Λιλ σε κάποιον σταθμό λεωφορείων, ποτέ δεν έμαθα από πού ξεκίνησα, ποια μέρη πέρασα και προσπέρασα και πού ακριβώς κατέληξα, σ’ αυτή τη μίνι περιοδεία – δώρο ενός αδελφού που πάντα θα ευγνωμονώ για το «Μπονζούρ, καλοριφέρ και κρουασάν. Αρκούν. Θα πας!». Ο γαλλόφωνος βορράς παρέμενε ως τότε πολύ μακριά από οποιαδήποτε ονειροφαντασία – πόσο μάλλον επιθυμία για συγχρωτισμό – αποσοβημένος από τη γερμανική παιδεία που με ψυχαναγκστική ακρίβεια είχα – ή και έχω; – προγραμματίσει ως και για τα εγγόνια των παιδιών μου…

Και ήταν τρελοί οι Γαλάτες… Τρελή, όμως, κι εγώ.

Όλα συνέβησαν μέσα σε 12 ώρες. Αρκετές για να δει κανείς τα βασικά αξιοθέατα της πόλης, να χαθεί, να ξαναβρεθεί, να επιχειρήσει ένα κομμωτικό beauté, να υπερκορεστεί από σοκο-πατάτες (!), να απο-γοητευτεί, να χάσει μια αγαπημένη ομπρέλα, να σκεφτεί, να ξανασκεφτεί, απολαμβάνοντας μια μπίρα και, τελικά, να αναχωρήσει μες στην εξάντληση, με το αίσθημα ότι… αυτή η πόλη – αχ! – θα μπορούσε να είναι αυτή…

Γαλλικά θα τολμήσω να μάθω μόλις δύο χρόνια αργότερα. Και ευτυχώς οι συντεταγμένες παραμένουν ίδιες.

Βρυξέλλες, λοιπόν… Κάτι σαν το Αθήναι, Θήβαι, Κουκουβάουναι; Ας είναι και Βρυξέλλα – με τρέλα! Pardon, επιστρέφω στον τοίχο…

Στις Βρυξέλλες, με εντυπωσίασαν οι τοίχοι! Ήδη από τα πρώτα λεπτά της περιπλάνησής μου εντόπισα κάποιους, τόσο καλλιτεχνικά επιμελημένους… που πραγματικά θα ευχόταν κανείς όλοι οι τοίχοι των γκρίζων πόλεων να ήταν έτσι! Τότε ακριβώς άκουσα και τους τοίχους να μιλούν! Ναι, είναι αλήθεια πως και οι τοίχοι μιλούν, λένε ιστορίες και αν τους αφουγκραστείς με τα μάτια, θα ακούσεις βλέποντας πως απεικάζουν τον παλμό της πόλης. Μου φάνηκε πως, ακόμη κι αν η καρδιά των Βρυξελλών χτυπά στο «Ευρωπαϊκό Κέντρο», οι αρτηρίες είναι σίγουρα οι δρόμοι, όπου κινείται ο κόσμος και εγγράφει την καθημερινότητά του, ας είναι και με σπρέι στους τοίχους. Δες και στη δική σου πόλη. Άνοιξε τα μάτια σου και άκου την.

IMG_1527

Βρυξέλλες, 15.02.2011

Παρατηρώντας τους τοίχους, τα συνθήματα, τις εικόνες, τα χρώματα και την έμπνευση που γεννά κάθε παράσταση αντιλαμβάνεται κανείς τις έγνοιες, τις σκέψεις και τις ανάγκες, ακόμη, των κατοίκων. Παραφράζοντας τον ποιητή, τα γκραφίτι στους τοίχους είναι ζωγραφική ομιλούσα, μεταφέρει ιδεολογίες, κι αυτές με τη σειρά τους επικοινωνούν,  τεχνηέντως, τον παλμό μιας πόλης ζώσας… Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι σε χώρες με περιορισμένα κοινωνικοπολιτικά παρατράγουδα επικρατεί στους τοίχους μια ηρεμία τονική, και η όποια διατάραξη της συμβατικής αισθητικής σχετίζεται με ήπια εμπνευσμένους στίχους, χρωματιστές ζωγραφιές και γενικόλογα, πλην ευφυή, συνθήματα. Στις δε κοινωνικοπολιτικά διαταραγμένες, αντιλαμβάνεται κανείς την αντιστοίχως διαταραγμένη δημόσια εικαστική παρέμβαση, τον υπόκωφο ελιγμό αισθητικής δράσης που μεταλάσσεται σε κραυγή πολιτικής αντίδρασης.

Από εκείνη τη γκρίζα μέρα στις Βρυξέλλες, έπαψα να μιλώ σε τοίχους. Πολύ περισσότερο συνομιλώ μαζί τους, ακούγοντας το χρώμα να μιλά κι αυτό! Απολαμβάνω να παρατηρώ όσα σιωπούν γραμμένα με πάθος και ικανοποιούν την ανάγκη να εκφραστεί η πιο ενδόμυχη σκέψη, έγνοια και τρέλα του εκάστοτε καλλιτέχνη, ώστε να κραυγάσει στο «εντός» του αποδέκτη ως ένδειξη πολιτικής στάσης και αντί-στασης.

Την επόμενη φορά που θα βγεις έξω, θα σου πρότεινα να ρίξεις μια ματιά στους τοίχους και, προτού βιαστείς να κρίνεις το παλιόπαιδο που… μόλυνε την αισθητική της πόλης σου, άκου τον καλλιτέχνη που, αντισυμβατικός, στέλνει με αυτόν τον τρόπο ένα μήνυμα…

Ζήτω η φαντασία στην τσιμεντένια πολιτεία!

IMG_1529

Βρυξέλλες, 15.02.2011

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: