η αθήνα [μας]

αγάπα τον πλησίον σου με τα ελαττώματά του. ανθρωπιστής κι εσύ. ωστόσο, είμαι σίγουρη ότι αν ποτέ για έναν λόγο αποφάσιζες να σκοτώσεις, θα ήμουν το θύμα μόνο εγώ. για το στήσιμο χωρίς υπό σκιά και μόνο με 40 του κελσίου, στάση μοναστηράκι.
πάμε… μόνο αυτό. κι εγώ δεν τόλμησα να πω κουβέντα. μόνο έβγαλα τη φωτογραφική και τράβηξα ό,τι πρόλαβα με βάδην γρήγορο. για στάση, φωτομέτρηση, ούτε λόγος. απλώς σε ακολούθησα, στην αθήνα της μίας διαδρομής. χωρίς επιστροφή, χωρίς επανάληψη.

[κι εγώ τους αγάπησα πολύ τους ανθρώπους εκείνο το απόγευμα,
δεν ξέρω γιατί, πολύ τους αγάπησα…]
Μ. Σαχτούρης, Απόγευμα

[το ποίημα μιλούσε για έναν τοίχο, /ένα γκρίζο, γυμνό τοίχο –
και για κάποιον / που καθόταν αμίλητος και τον κοίταζε.]
Χρίστος Λάσκαρης, Ο τοίχος

[πράγματι η νύχτα με συμφέρει.
πρώτα-πρώτα ελαττώνει τις φιλοδοξίες.]
Ν. Καρούζος, Η νύχτα με συμφέρει

[το παρόν αποτελεί συνολικά προϊόν μυθοπλασίας.
είμαι, άλλωστε, πάντα συνεπής στα ραντεβού μας.]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: