καλή ανάταση :: διαφωρά αναστάσιμος [sic]

θα με ρωτήσεις πού είναι αυτό, ωστόσο, μακριά απ’ το σπίτι, οι γιορτές σού δείχνουν άτεγκτες τον καιρό που περνά – απλώς μακριά. πέντε χρόνια δεν είναι πολλά. ούτε και λίγα. αρκετά, όμως, για να φανεί η διαφωρά. η αλλαγή. το γύρω που αλλάζει, μπας και συνειδητοποιήσεις πως άλλαξες κι εσύ. η μικρή έλλη που απέκτησε αδελφάκι, ο πέτρος που θα έρθει φέτος όχι με το ποδήλατο, αλλά με τη συλβί και το μωρό στο καροτσάκι, η ρένα ασυνόδευτη, να μην μιλάει με τον άρη, κι ο κύριος λάμπρος που βλέπεις φέτος να αργεί και θα αργεί ακόμα…

δεύτε λάβετε φως. η λαμπάδα σου ράγισε -λευκή, λεπτούλα με ασημόσκονη- έτρεχες να προλάβεις την ανάσταση. το φιλί της μεγάλης τετάρτης του ιούδα γίνεται της αγάπης με μιας. κι έπειτα πάλι διεσκορπισθήτωσαν… και φυγέτωσαν…

καλή ανάταση ως του χρόνου, να βρούμε τις διαφωρές

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: