ώσπου να ‘ρθουν οι μέλισσες ::

20150624_004956

βρυξέλλες, 17.06.015

λένε πως απ’ τα δάκρυα του ρα γεννήθηκαν οι μέλισσες. γιατί, όμως, έκλαψε ο θεός; γιατί πεθαίνει κάθε βράδυ στα σπλάχνα της νουτ και πάντα επιστρέφει την αυγή; κι εγώ, που πάντα πενθώ εσένα, που κοιτάς πια το φεγγάρι -το ίδιο φεγγάρι- απ’ τον νοτιά, μπορώ ακόμη να ελπίζω στην επιστροφή σου; ψάξε τον ρα στις αμμουδιές που τριγυρνάς, στις έρημες σαχάρες που εποπτεύεις, και ρώτα τον «γιατί» μέχρι κι εκείνος δάκρυσε. γιατί εσύ παρακαλάς για λίγη σκόνη, να μπει στα μάτια σου και να λυτρώσει το ξερό σου βλέμμα; και η ξέρα της καρδιάς σου, ρώτα τον, πώς γίνεται να λυτρωθεί; μέλι γεμάτη κάποτε, τώρα πέτρα πικρή. ώσπου να ‘ρθουν ξανά οι μέλισσες, θα μελετώ κι εγώ τη σκόνη,  σκαλίζοντας με το δάχτυλο αλγόριθμους πάνω στην έρημο, προβλέποντας, έστω, το δάκρυ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: