αντίστιξις σε νύχτα μείζονα ::

– με συγχωρείτε, δεσποινίς, φωτογραφίζετε τη γλάστρα;
– αμέ… όμως, κι εσάς, πείτε μου, αλήθεια σας αρέσει ο μπραμς;

κι αίφνης το δύο και το πέντε γίνονται εφτά, εφτά φορές αλήθεια κι ευχές δεκαεφτά σε μια βροχή από πεφταστέρια που ξεσπά στο πρώτο «χαίρετε». άλλοθι ευεργετικό κι ευέξαπτο η απώλεια φωτός και η ανωνυμία. σκηνικό σαρτρικό -σχεδόν. huis clos. θύρες που παραμένουν ανοιχτές, με ελαφρυντικό μια θάλασσα ελεύθερη που ελευθερία χαρίζει. και αγκαλιάζοντας την αττική, ξεβράζει ήχους και στιγμές, μελαγχολία ηδονική, σχεδόν ματζόρε. με ορχήστρα επίγεια ντεφορμέ, να υπακούει μόνο τα κύματα τα αποψινά στον μαραθώνα. οποία λύτρωσις. πόσοι θέλουν να ακούσουν το encore;

ούτε φέτος στο σούνιο αλίκη

[@ σχινιάς – μαραθώνας, 12.06.015]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: