τις πέρλες σου ::

κοίτα να δεις που ανταμώνουμε ξανά στη γκρενόμπλ:
δεν σε καταλαβαίνω,
όμως μιλάς τόσο όμορφα
πάντα
μιλούσες
πάντα
δεν σε άκουγα
και τώρα
εδώ
χρόνια μετά
επτά και μήνες τέσσερεις
-τριάντα δευτερόλεπτα να σε αγγίξω-
με τα μαλλιά πιασμένα τελικά ψηλά,
φορώντας τζην

-γιατί φόρεσες τζην στην ομιλία σου;
πού είναι οι πέρλες που σου αγόρασα;
οι γόβες σου οι επίσημες;
και το κραγιόν αυτό φτύστο σε δείχνει πόρνη-

εμμονικά
σ’ αγαπώ
σε κοιτώ
εμμονικά
δεν αντέχω
σε χάνω
– έχασα –
ξέχασα τις επιθυμίες μου στο εκεί και φεύγοντας
φεύγεις κι εσύ

απομακρύνεσαι

-ασυνάρτητη- στην κόρη που δεν θα έχω ποτέ
– περιττή – στο μυαλό μου
ως τη Μέκκα.

lyon beaux arts (1)

[ musée des beaux arts de lyon, 21.07.2013 ]

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow histoires_μinimales on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: